mój pierwszy wpis. to bardzo trudne, trzeba uspokoić rozbiegane myśli, zastanowić się co napisać i w jaki sposób, by było zrozumiałe.

przez ostatnie trzy dni moje myśli głównie krążą wokół naszego synka (który już wkrótce przyjdzie na świat). ktoś by pomyślał, że to nic takiego, każda kobieta w ciąży rozmyśla o swoim przyszłym dziecku. jednak biorąc pod uwagę, że moja ciąża od samego początku to stan prawdziwe błogosławiony, nie martwiłam się o to co będzie. modliłam się (sama i z mężem) by Bóg chronił nasze dziecko. synek jest zdrowy, wszystkie wyniki badań są prawidłowe. jestem wdzięczna Bogu, że o wszystko się troszczy. jednak na ostatnim usg okazało się, że maleństwo jest ułożone głową do góry... moja radość gdzieś odeszła, marzenie naturalnego porodu stało się tak odległe. czy mogę coś zrobić? synku odwróć się, proszę. Tato spraw by dziecko się odwróciło.

wiem też, że Bóg jest ze mną i naszym synkiem. ta pewność sprawia, że z każdym dniem jestem bardziej spokojna. mój Tata trzyma wszystko w swoim ręku. On jest moją nadzieją.